Denk-Aufgabe 609 vom 5.9.2006

 

Housi Moser

 

"Im Anfang war das Wort"

 

S het alls aagfange mit me Wort, heissts
Es unbedachts Wort, welewäg
I stelle mir vor, em Herrgott hets gschtunke:
Gäng ume ir Einheit vo allem
Ir Unungerschideheit z plegere
Vor sich hiizdämmerle

Will es het jo nid emal Schlaf u Wachsii gä
Ke Liecht u ke Dunku
Ke Hunger u Appetit
Ke Freud u ke Leid
Ke Glück u Unglück
Nid emal Zit u Unzit
Ke Wiiti u kei Nächi
Ja nid emal es WILL:

Kener Ursache u kener Würkige
Kener Ähnlechkeite u Vergliche
Ke Erfahrige u kes Wüsse
U drum o kener Wörter u kener Büecher voll Wörter zum das Wüsse wiitergä
Nütz als e riisige Topf Einheitsbrei

U o das Bild isch faltsch wills kener Töpf u kener Brei u kener Bilder gä hät
'Ggää' hets eigetlich nüt
Aber o das isch faltsch, will ds Wort 'nüt' git ja nur e Sinn im Gägesatz zu 'öppis'
U wes no gar kes 'Öppis' ggä het, hets o nid 'Nüt' ggä
Drum hets o dr Herrgott nid ggä
Will das isch ja scho wider es Bild vomne 'Öppis'
Herrgott isch das kompliziert gsi, wos no so eifach gsi isch uf dr Wält!
Aber tonnerszüüg, es het ja gar no kei Wält ggä!

Tir chöit mir itze aber fei chlei blääterle u dr Puggu acherütsche
I wott itze äntlech afaa mit em Wort! -
Öppe so chönts em Herrgott wos nid ggä het dür e Chopf woner nid gha het
U er het ohni es Muul u ohni e Stimm
Ds gröschte Tonners-Wort gseit, wos je ggä het
Bevors öppis ggä het.

U wills no kener Sprache ggä het
U kener Wäse, wo demit desumepääget hei
Ischs o völlig wurscht, i weler Sprach är das Tonner-Wort gseit het
Wurscht hets im Fall o nonig ggä

Z töifscht i mir drinne gloubeni zwar scho
Dass ers Bärndütsch gseit het
Sicher nit Hochtütsch
U scho gar nid Änglisch
Höchschtens Mattenängisch het er gseit:

"WIRD!"

U potztonner da isch was gisch was häsch e Figurëëtlete losggange
Die längwilig Einheit wos gar nid ggä het, das Nüt-Öppis isch erchlüpft
S hets verjagt u Chämpe si desumegfloge ping päng puff
Si zämetätscht u i all Richtige versecklet
U urplötzlich mit dem Urziit-Knall hets o en Uhr-Zit ggä wo unerbittlech het afa loufe
Drum seit me däm Knall o dr Uhr-Knall
U sider gits e Knall- un e Uhre-Induschtrii
Wo bis hüt im Jura ir Chride steit.

Uf ei Chlapf hets also plötzlech Ungerscheidbars ggää
Wo Zit pruucht het zum im Ruum desumeflüge
U mit angerem zäme ztätsche – u scho heimer o Usache u Würkige u Lämpe gha.

Chuum si di erschte Chämpe ichenand ieprätscht
Isch ir spätere Schwiz e haarige Grüsel ab em erschte Boum achegstaglet u het das Ghaleeger verbotte.

Die Chämpe hei sech e Düt um dä erschti Winkelried-Schugger g'chümmeret
U hei ne grad vermueslet.

Aber scho isch dr nächscht ab em Boum ache graaggelet u de no ein u no ein
U bis hüt si d Schwiizer Niderboumkulture voll haarige Grüsel
Wo nüt lieber mache als irgendöppis z verbiete wo chönti glatt si.

Das Tonnerswörtli "WIRD!" isch e Dorn im Oug vo däne wo gärn
Einheitsbreili hete, stabili Mischig:
Alls blibt sech gliich, all hei glich vill oder weni
All mache ds Gliche u frässe ds Gliche u luege ds Gliche u teiche z Gliche u gspüre ds Gliche
U si wone gliich u läbe gliich u bumse gliich u stärbe gliich…

Dr Herrgott het aber nid gseit "GLIICH" , er het gheeped "WIRD!"

U drum wird u wird gäng wie gäng Neus u Angers
Verruckts u Schrägs
U Chrutigs u Rüebligs
U u Luuts u Lisligs
U Frächs u Ziberligs
Kantigs u Weichs

U gliich isch gliich nid eis Ding em angere
Tuusigi Wäse wërde i jeder Sekund, jedes angersch
U blibe tuet nüt: will "WIRD!" heisst o "STIRB!"
U s'git nüt wo mag ghebe o wenn sech viles
Chlammred u wehrt

Dr gröschti Bärg isch nu nonid abtreit vo Wasser u Sturm
O är mues eis wiiche
Kes Meer, ke Planet u kei Sunne isch ewig –
Am wenigschte isch es dr Mönsch
Das vorluute Zwärgli
Das grosskotzet Würschtli wo meint es sig meh als dr Reschte
Nur will er cha lafere, Bömbeli boue, Rageetli la flüge?

Drbii isch's dr einzig wo nid het begriffe
Das' "WIRD!" o heisst "STIRB!"
U das' alli Verschwinde mitsamt irem Glafer
U wes nüt me git wo erinnret a Möntsch u sis Gschrei u sis Gliir
Gäng no Chempe desume sirache, gäng neui
Wo chlepfe u brätsche grad wies ene gfallt.

E winzige churze Usschnitt gseht jede wo z Gascht isch im Schouspiel vom "WIRD!"
De treit ne d Wälle vom "STIRB!" gli drvo zrügg i Brei oder angeri Wälte
Doch was mer da gseh u erläbe u wie mir das Uftrittli gschtalte
Dasch elei üses Pier, dasch ke Chemp u ke Schugger dra gschuld

Was em einte e Stei isch em angre es Gschänk
U dr Schugger isch gwüss eire Schnugger

O für d Wort wo mer finge u bruche
Ir Zit zwüschem "WIRD!" u em "STIRB!"
Hei mer sälber fei z gugge u z sueche
U wes Neus brucht zum Flueche
Zum Liebele, Juuze
Zum Chräbele, Gringele
Tiferle, Schmätzge
Zum Schlungge u Bluchse
Mügele, Frätzle
So sit doch nid z fuul u sägit zum Wort
Won er gfunde heit: "WIRD!"

U plötzlech geit Poscht ab es häscheret, pängglet
Ungeri eis wird's zäntume prucht
I Liedleni, Rede, ir Glotzi, im Blick
Alls chräbeled, gringeled
Tiferled, schmätzged
Schlunnged u bluchsed
Mügeled, frätzled…

Da chöit er de liebele, juuze u grölze
De sit er e Sibesiech für e Momänt
Doch näät nid z vill Luft u ds Näsi nid z höch
Susch chlöpfts de und stinkt wes heisst "STIRB!"

I wetti we d'Ching mini Wort-Schlössli boue
S'la flüge u gseh we se platze ir Sunne
Z Bode trole zun Bletter ids Gras
Ganz lisleg u fin sich verfärbe, vergö
U hälfe d Schneetechi trage ganz still.

Im Früelig strecke si d Chöpf vilech neu
U im Meie ligge si duftig im Heu
E Chäfer stügeled stunig drdur
U leit sini eimalig-eigeti Spur.