Denk-Aufgabe 707 vom 26.9.2007

 

Housi Moser: Liebi

S'git Lüt, die hei öpper gärn
U Lüt, die hei öppis gärn

S'git Lüt, die hei öppis a öpperem gärn u angers am Gliche nid

U s'git Lüt, die hei öppis a däm u öppis a diesem u öppis a säbem gärn, aber a jedem zmindscht öppis nid

De gits Lüt, die hei öppis gärn bim einte wo si bim angere nid gärnhei
U däre, wo öppis bi sich sälber gärnhei, wo si bi angerne nid gärnhei
U däre, wo Gwüsses bi angerne gärnhei, wo si nid sälber hei
U Gwüsses bi sich sälber gärnhei, wo anger nid hei

Hingäge hani no kene troffe wo sich sälber würklech gärnhet, aber kener anger Lüt oder Sache und o kene, wo anger würklech gärnhet aber nid sich sälber.

Das wür aber heisse, dass me nume sich sälber müest würklech gärnha, we me wett di angere gärnha -
Oder nume di angere müest würklech gärnha, we me wett sich sälber gärnha.

U das es gar nid geit, nume sich sälber würklech gärnzha u di angere nid -
So weni wes geit, nume di angere würklech gärnzha, aber sich sälber nid

So richtig zäntume gärnha wär also sich würklech gärnha u di angere o würklech gärnha u gar ke grosse Ungerschied mache.

Aber we eine sich zäntume gärnhet, chönt er ja nüm bi sich sälber Gwüsses nid gärnha u wär iiverstange mit sich sälber, o mit allem won er eigetlech nid so gärnhet a sich
U wen är sich sälber zäntume gärnhet mit allem won er eigetlech nid so gärnhet a sich, de chönt er ja o versueche angeri so zäntumegärnzha mit allem won er eigetlech nid so gärnhet.

U so gseh gäbs gar kener grossi Ungerschiede meh zwüsched dr Liebi zu sich sälber u dr Liebi zu angerne u o kener grossi Ungerschiede me zwüsched de verschiedene Liebine zu de verschiedene angerne Lüt.

Das wür aber heisse, das me gar kei Grundlag me het zum entscheide, öb me itze dr eint söll gärnha u der anger nid, will me ja sich u anger zäntumegärnhet mit allem wo me eigetlech nid so gärnhet.

Das wär aber scho Chrottevill wos da gärnzha gub!

U agno da wär eine, wo o Tier, Pflanze u Sache gärnhet, de giengti ja das derte glich zue u häär un er wür nid nume ds Lämmli gärnha, won är ds Meischte gärnhetti u nume Gwüsses nid, sondern o dr Wolf, won är uf Ahieb nid eso Viles gärnhetti. Aber wes em glääng mit däm Zäntumegärnha, het er o dr Wolf gärn mit allem drum u dra.

De wür är aber plötzlech gärnha ohni härezluege, ohni z'ungersueche u z'prüefe, öb dä oder die oder das won är da grad gärnhet s'o dr Wärt sig gärngha z'wärde.

Will mir hei doch glehrt, dass me Wärt nid eifach so häreschiesst sondern nume dert häregit, wos drwärt isch, Wärt härezgää. Will s' nume dert meh drusgit, wo me üsi Wärt i Wärt inveschtiere. – U Liebi isch doch e Wärt?

Dä wo da dr Wolf zäntume gärnhet u alls – das wär ja hirnloses Gärnha, dr Wolf wür ne vilech sogar frässe u d'Lüt würe lache überne, würe säge är sig tumm, kei Ungerschiede z'mache bir Verteilig vo däm wärtvolle Guet.

U will mir möchte, das niemer üs uslacht u seit mir sige tumm
Will mir möchte, dass d'Lüt üs aalache u säge mir sige gschiid
Will mir möchte, dass d'Lüt üs gärnhei - u wär het schone Tumme gärn, wo men uslacht? -
Höre mer gleitig wieder uf dermit, so z'sii, wemer dank em Zäntumegärnha worde sii u d'Lüt gärnzha we si sii.

Drbii: würde si üs gärnha wemer worde sii, nämlech tumm – will mer ja alli gärnhette, we si sii – chönte mer witerfahre dermit, alli gärnzha we si sii
Aber für das müeste si äbe o so sii u üs gärnha we mer sii.

We alli enang würe zäntume gärnha, so we si sii - de gängtis uuf.
Aber solang eine en angere uslacht, er sig tumm, will er alli gärnhei, we si sii, geits nid uuf.

Ussert eire wür's glinge, o die richtig gärnzha, wo brüele: "Du Chlous!"
Will si sich sälber o gärnhet als Möntsch wo men uslacht u seit si sig tumm
Potz Donner, i gloube dä Zäntume-Gärnha-Möntsch wär starch wienes Ross
Wen si sövu hätt vo däm wärtvolle Guet, vo dr Liebes-Chraft ohni Änd
Wür strahle u lüüchte u gratis verteile an alli wo chöme u wei.

U will dä Möntsch ja alli u alles gern het, nid z'einte chli meh als z'anger
Wurdi das ganze Syschtem vo de Werte zäme chrache we nütz
O si wäri gar nid me Wärt als di angere wo nonid liebtid wie si
Das Drängle u Wöische u Hoffe, das' all söttid liebe we si wäri z'Änd
Jede dörfti dert si woner isch uf em Liebesleiterli-Gruscht
Es lägi ume ir Sicht, im Herz, im Geischt öb is d' Wält ume gfiel

U jede chönt a sim Tag eis erchenne, das d'Wält doch die Bescht isch wos git
U am gliche Tag vom Friede mit Schöpfig findt ein o si Fride mit Gott
Erscht denn isch das Liebeswärch de vollbracht we di letschti Trennig eis fallt
We ein märkt, das o da e ke Ungerschied isch: zwüschen ihm und em göttliche Eis
Homerisches Glächter erfüllt gäng dr Himmel we Liebi chunt zu däm Ziel
Jede erreichts – aber jede zu sinere Ziit – dasch dr Witz vo däm Schpiel!