Denk-Aufgabe 902 vom 24.1.2009

 

Söihundswätter

Söihundswätter, s'hagled Chatze,
an Schëërme, i d'Kanääl gönd d'Ratze
di frächschte Füchs gönd hüt i d'Hööli,
verusse gseesch nu Mäntsche-Lööli;
und wërche gseesch nu die, wo müend,
wobii au dië nu s'Nöötigscht tüend.

Ä d'Schnägge ziend sich zrugg is Huus,
im tunkle Loch bliibt jedi Muus;
ä Dachs und Marder sind im Bou
am Jasse mit de wilde Sou.

De Schtorch flüügt ä nu, was mues sii
und laat sich nüd uf nöis Gschmöis ii,
d'Äichhörnli lönd sich nüd uf d'Escht,
ä d'Murmeli händ hüt kä Gescht,
nu dune bi de Chällerassle
ghöörsch es wërmends Füürli prassle.

De Schtier findt d'Chüe hüt zimli schtier
de Puur schëëcht glasig i sis Pier,
sogar di grööschte Alpechälber
beschäftiged sich mit sich sälber.
Kän Mugge-Ball, kä Flüüge-Gruppe,
kän Bienlischwarm saust furt vom Schuppe.

Ja nüd emal s'cool Krokodiil
hebt d'Nase us em nasse Niil,
es schüttled s'gnüëgsam-ruigi Gnuu
sich und sis Haupt und süüfzged: "Puuuh!"
Kän Kolibri und kä Gazälle
riisst bi dem Schiff e groossi Wälle.

Sogar dië mit de tickschte Huut
ziend hüt en Lätsch und brüeled luut:
s' Nashorn schtoosst wüescht ist äige Horn
und s'Nilpferd trinkt zum Trooscht en Chorn,
der Elefant trumpeeted grässli
und s'Waalross gnaaged ame Fässli,
de Seehund chiibet vor sich hii:
"Herrgott, mues das würkli sii?"

Vor luuter Eländ plaagt Migrëëne
die suscht so hektischi Hyëëne;
de Ranze plangged au de Tiger
hät bis am Mittag s'Aug voll Ziger;
genau so fuul – das isch nüd nöi
liit schöön am Schëërme de Herr Löi.
Sogar de sturi Wasserpüffel
git hüt sim müëde Soon kän Rüffel.

De Grottenolm hockt i de Grotte,
de Geissbock schtriicht sich über Zotte,
de Biber biberet, will d'Böim
vom Wind gfëllt a den Uufersöim
scho ligged i so Chrüüzbiig-Laage
ganz ooni sis fachmännisch Gnaage.

Au de Spächt verlüürt de Takt
und sogar s'Schtinktier fints bekackt.
Em Kakadu wirds bang und bänger:
s'hört singe ä de Täichrohrsänger,
und s'macht di figulantischt Änte
käi Akro und kä Sparglimänte.

Au Tiger Woods spillt hüt kä Golf,
und s'hüüled wiit und bräit kän Wolf;
das Wätter truckt uf s'Gmüet ganz schwëër
sogar em starche Grizzly-Bëër.

Ä d'Wildgans nimmt's hüt nüd so wild
und d'Schildchrott füert hüt alls im Schild,
nu nüd veruse, bliibt dihäi
und tröchnet gmüetlich iri Bäi.
Das Wätter wurmt sogar de Wurm:
"Wo wottsch da chrüüche bi dem Schturm?"

Di aller-zackigscht Antiloope
mues sich zum Durehebe doope;
de Vogel Schtruuss suecht trochne Sand
und findt nu Pflotsch – en Affeschand!
Au d'Affe suuffed hüt en Aff
mit Kokos-Schnaps im nëchschte Kaff.

Em Dromedar, gar em Kameel
truckt s'truurig Strëëtze böös uf d'Seel;
verschlunge um en Ascht schlaft d'Schlange
und tröimt: 'Es wür für d'Sintfluet lange!
Ich wett samt Eier und mim Maa
es Plätzli i der Arche haa!'

Verzwiiflet suecht im nasse Graas
de Gäier nach es Bitzli Aas -
und fint en depressive Haas:
kä Zick, kä Zack, ir Hand es Glaas;
er dresched nüd emal e Phraase
hockt da, tuet nüt we Trüebsal blaase.

Wië schlimm s'isch zäigt, das' ä de Schpatz,
de Laferi, hüt hebt sin Latz!

Nur äine, ganz en chliine Chäfer
chrüücht muetig us em Schtubetäfer
und säit: "Das cha doch gar nüd sii,
e Wält ganz ooni Suneschii?
Me chönt si i sich drin uusmaale!"
Säits und faat scho aafa schtraale.

De Glüewurm schnallts und knipst sich aa,
s'gaat wiiter: deet es Liechtli, daa,
am Bode, i de Böim, s'wird heller,
a gwüsse Stele sogar greller,
me gseet uf äimaal wider Farbe;
s'gaat z'Änd, das grau-in-graue Darbe,
es blinkt, es glitzered und glänzt
und d'Wulchetecki wird verschränzt,
es lüüchted scho paar Fätze Blau
und jetzt truckt d'Sune – äntli! – au,

durwëërmt di nassi, chalti Ërde,
heilt hurtig ali Hërzbeschwëërde,
bringt s'Packiis i de Lüüt zum Schmelze,
zäigt, dass die Groosse nur uf Schtelze
sich gröösser mached als de Reschte,
das' mitenand hald doch em beschte
gieng, statt eläige ume z'süüche
für siich d Rosiinli use z'lüüche
sich äinzig, wichtig, besser z'füüle,
muusbäieläi de Moond aazhüüle.

Doch nüd nu s'Luege hämmer ggune
dank em helle Liecht vor Sune:
me cha ja, was me gseet au ghööre,
sich la vom Duft vom Bild betööre.

Isch Gee-Duur nüd indigo-blau?
Und Ee-Moll waldgrüen, Stich is Grau?
Schmöckt Mozart nüd fiin nach Lavändel
und füült sich a we Sidebändel?

Dië wo jetz mäined, ich heig gkiffed,
mir heigs bigoscht is Hirni gschiffed,
händs vilicht nu na nie probiert,
nüd gmerkt, wen ali Sinn liiert,
nüd trout sich sälber d'Wält z'erfinde,
sind vilicht blinder als die Blinde
und ghööred zu de Taubere?
So lönd eu doch verzaubere!

Mit naslos, zunglos Gschpüri-Aarme -
d'Sune hät mit eu Verbarme
und gaats öi na so eländ-miis.
Ligged plutt is warme Chiis,
lönd die bäihërt Panzerschaale
uufwäiche vo de Suneschtraale.

Das' klapped hät, mërksch, wänn dis Bäi
nüd mee zu dir ghöört als dië Schtäi,
wot uusgschtreckt drufliisch, und wänn d'Sune
nüd nu vo obe, ä vo une
i dir und us dir schtraalt we gschpune;

und grad bevor du selig döösisch
und dich im warme Liecht uuflöösisch,
ahnsch vilicht das' dië Trännerei,
das Raffe, s'Ghetz, dië Rännerei,
s 'Ich wott! Ich mues! Ich bin! Ich chann!
Ich nimm! Ich chauf! Ich bhalt! Ich hann!',
ja nur en Witz isch, nur es Schpiil,
e Schlaufe uf em Wääg zum Ziil..

Dänn wirsch waarschiinli afa lache
und lache, bis all Näät tünd krache
- und dini Wält, es isch en Hit
mit alem Drum und Dra lacht mit!

Drum losed: wänn's nüd gschtoorbe sind,
dänn lacheds hüt na, liebi Chind!